صنعت پتروشیمی بهعنوان موتور محرک اقتصاد غیرنفتی ایران، در سال ۱۴۰۴ با آزمونی سخت روبهرو شد. ناترازی انرژی که در فصول سرد به اوج خود رسید، تمامی محاسبات تولید و فروش این شرکتها را تحتالشعاع قرار داد. در این میان، مقایسه عملکرد چهار بازیگر اصلی بازار نشان میدهد که تفاوت در سبد محصولات، دسترسی به زیرساختهای ذخیرهسازی و چابکی در مدیریت تعمیرات اساسی، چگونه توانست سرنوشت مالی آنها را در سال ۱۴۰۴ رقم بزند. برخی از این غولها با تغییر اولویتهای تولید به سمت محصولات با حاشیه سود بالاتر، توانستند اثرات کاهش تولید ناشی از کمبود خوراک را جبران کنند، در حالی که برخی دیگر تحت فشار هزینههای عملیاتیِ ناشی از توقف و راهاندازی مجدد واحدها، با چالشهای جدی در صورتهای مالی خود مواجه شدند.
