گزارشهای رسمی از وضعیت مجتمعهای پتروشیمی در مناطقی چون عسلویه و ماهشهر نشان میدهد که به دنبال آسیبهای باقیمانده از جنگ اخیر و مشکلات انباشتهشده در حوزه ساختار انرژی، حدود ۲۵ درصد از ظرفیت کلی این صنعت عملاً بلااستفاده مانده است. ناترازی شدید گاز در زمستان و قطعی مکرر برق در تابستان به همراه توسعه نامتوازن بخش بالادستی نفت، پایداری تولید پتروشیمیهای بورسی را مستقیماً هدف قرار داده است. علاوه بر این، نوسانات ناگهانی و غیرقابلپیشبینی در فرمول نرخ خوراک گاز و پافشاری بر گنجاندن هابهای گرانقیمت اروپایی در این فرمول، قدرت رقابت صادراتی غولهای پتروشیمی را کاهش داده و امنیت سرمایهگذاری را سلب کرده است. از سوی دیگر، وقوع تنشهای امنیتی اخیر و بروز اختلال در فعالیت ۱۰ مجتمع پتروشیمی بزرگ، ابعاد جدیدی از ریسکهای ژئوپلیتیک را به بورس تحمیل کرده است. در این میان کارشناسان بازار با انتقاد جدی از اقدامات دستوری دولت نظیر توقف طولانیمدت معاملات بورس پس از جنگ، معتقدند قیمت سهام باید به شکل طبیعی با واقعیتهای تولید سازگار شود و تنها راه احیای واقعی اعتماد سهامداران، ایجاد قابلیت پیشبینی در قوانین، حذف مداخلات دستوری و ارائه افق روشن در عرضه انرژی و فرمول خوراک است.
