در این پروژه تحقیقاتی بینالمللی، متخصصان ایرانی با اصلاح ساختار چارچوبهای فلز-آلی، روشی را ارائه کردند که کارایی این مواد را در فرآیند اکسیداسیون کاتالیزوری به شدت افزایش میدهد. نتایج آزمایشها نشان میدهد که این نانو کاتالیست جدید قادر است آلایندههای پایدار آب را ۵.۷ برابر سریعتر از نمونههای اولیه خود و ۱۷.۷ برابر سریعتر از روش متداول «اُزنزنی» از محیط حذف کند. این موفقیت نه تنها هزینههای تصفیه پسابهای صنعتی و کشاورزی را کاهش میدهد، بلکه به دلیل سرعت بسیار بالا، راه را برای تجاریسازی سیستمهای تصفیه آب فوقسریع در صنایع کشور هموار میسازد.
