تراژدی مازاد عرضه
طبق دادههای آماری، بازار مواد شیمیایی پایه (Basic Chemicals) با پدیده “بیشظرفیتی” (Overcapacity) روبرو شده است. در حالی که تقاضا در بازارهای کلیدی مانند مسکن و صنایع مصرفی به دلیل نرخهای بهره بالا همچنان ضعیف است، پروژههای عظیم پتروشیمی در چین و ایالات متحده که سالها پیش برنامهریزی شده بودند، اکنون وارد فاز تولید شدهاند. این موضوع باعث شده است که نرخ بهرهبرداری از ظرفیتهای تولیدی در سطح جهان به زیر استانداردهای تاریخی سقوط کند.
اتیلن و پلیاتیلن در کانون فشار
در بخش پلیمرها، بهویژه پلیاتیلن، رقابت قیمتی شدیدی میان تولیدکنندگان آمریکایی (که از خوراک ارزان اتان بهره میبرند) و تولیدکنندگان آسیایی در جریان است. خودکفایی روزافزون چین در تولید محصولات پلیمری نیز باعث شده است که بازارهای صادراتی سنتی برای سایر کشورها محدودتر شود. گزارشها حاکی از آن است که حاشیه سود در این بخش به کمترین میزان خود در چند سال اخیر رسیده است.
استراتژی بقا: تمرکز بر نقدینگی و هوش مصنوعی
دلویت در تحلیل خود تأکید میکند که شرکتهای پیشرو در سال ۲۰۲۶، استراتژی “اولویتِ سود بر حجم” را در پیش گرفتهاند. این شامل تعطیلی واحدهای غیراقتصادی، کاهش هزینههای ثابت و سرمایهگذاری گسترده در هوش مصنوعی (AI) برای بهینهسازی فرآیندهای تولید است. هدف از این اقدامات، حفظ جریان نقدینگی در دورانی است که بازارها فاقد قدرت قیمتگذاری هستند.
چشمانداز بهبود
اگرچه سال ۲۰۲۶ سالی دشوار پیشبینی میشود، اما کارشناسان معتقدند این وضعیت منجر به یک “تصفیه ساختاری” در صنعت خواهد شد. حذف بازیگران ضعیف و ادغام شرکتهای بزرگ (M&A) میتواند راه را برای بازگشت تعادل به بازار در اواخر سال ۲۰۲۷ هموار کند. در حال حاضر، تمرکز اصلی بر پایداری (Sustainability) و محصولات با ارزش افزوده بالا تنها راه فرار از تله محصولات پایه است.
