جزئیات این دستاورد علمی:
چالش قدیمی: تا پیش از این، استفاده از نور خورشید برای جدا کردن هیدروژن از اکسیژن در مولکول آب، نیازمند کاتالیزورهایی بود که یا بسیار گرانقیمت بودند (مانند پلاتین) و یا پایداری کمی در محیطهای شیمیایی داشتند.
نوآوری در چیدمان اتمی: دانشمندان در این پروژه تحقیقاتی، با استفاده از تکنیکهای پیشرفته نانوتکنولوژی، اتمهای فلزات واسطه را روی یک بستر نیمههادی به گونهای قرار دادند که «سایتهای فعال» کاتالیزور بیشترین تماس را با مولکولهای آب داشته باشند. این چیدمان جدید باعث میشود که انرژی نور خورشید با کمترین اتلاف، صرف شکستن پیوندهای شیمیایی شود.
نتایج آزمایشگاهی: نتایج نشان میدهد که این کاتالیزور جدید نه تنها سرعت تولید هیدروژن را چند برابر کرده، بلکه پس از صدها ساعت استفاده مداوم، هیچ افت کیفیتی در ساختار آن مشاهده نشده است.
اهمیت این خبر برای صنعت:
این کشف از آن جهت اهمیت دارد که هیدروژن به عنوان «سوخت آینده» شناخته میشود. با ارزانتر شدن فرآیند تولید آن از طریق این کاتالیزورهای جدید، میتوان امیدوار بود که خودروهای هیدروژنی و نیروگاههای بدون کربن زودتر از پیشبینیها به مرحله تجاریسازی انبوه برسند.
