به گزارش شیمی کلاب، در اینجا به تعامل این دو با یکدیگر نگاهی داریم.
شیمی در بدن بازیکن
– در بدن هر فوتبالیست، دهها واکنش شیمیایی در هر ثانیه اتفاق میافتد.
– تولید انرژی (ATP) در سلولها از طریق واکنشهای شیمیایی متابولیکی انجام میشود. بدون این واکنشها، ماهیچهها توان حرکت نخواهند داشت.
– تنفس سلولی، تعادل الکترولیتها و میزان اسید لاکتیک همگی فرآیندهای شیمیاییاند که مستقیماً بر عملکرد بازیکن تأثیر میگذارند. مثلاً وقتی بازیکنی خسته میشود، افزایش اسید لاکتیک در عضلاتش یک پدیدهی شیمیایی است.
شیمی در تجهیزات ورزشی
– توپهای فوتبال امروزی از پلیمرهای مصنوعی خاص ساخته میشوند که نتیجهی علم شیمی پلیمر است.
– کفشها و لباسهای ورزشی هم ترکیبی از الیاف نانویی و ضدعرق هستند که از مهندسی شیمی و علم مواد بهدست میآیند.
– حتی چسبهای مخصوص برای بستن زخم یا طراحی دستکش دروازهبانها، محصول فرمولهای شیمیایی دقیقاند.
شیمی در زمین و چمن
– نگهداری از چمن استادیومها نیز با علم شیمی گره خورده است:
– استفاده از کودها، مواد ضدقارچ و تنظیمکنندههای pH خاک برای رشد بهتر چمن.
– حتی رنگ سبز یکنواخت زمین مسابقه، حاصل محلولهای شیمیایی کنترلشده است.
در معنای استعاری هم، فوتبال و شیمی ارتباط دارند. در ورزش، اغلب میگویند: «این تیم شیمی خوبی دارد»
یعنی بازیکنان از نظر روانی و هماهنگی درونتیمی، واکنش مثبتی با هم دارند — درست مثل ترکیب درست عناصر در یک واکنش شیمیایی موفق.
