این تکنیک علمی جدید با بهرهگیری از متدهای پیشرفته تجزیه و تحلیل، امکان تشخیص دقیقتر و سریعتر ترکیبات شیمیایی خطرناک را فراهم کرده است. تفاوت اصلی این روش با نمونههای پیشین در حساسیت فوقالعاده آن به مقادیر بسیار ناچیز مواد سمی است که حتی پس از پاکسازی محیط نیز قابل ردیابی هستند. دانشمندان معتقدند این ابزار جدید، بازوی نظارتی سازمانهای بینالمللی را برای اطمینان از پایبندی کشورها به کنوانسیون سلاحهای شیمیایی تقویت کرده و ضریب خطای شناسایی را در آزمایشگاههای مرجع به شکل چشمگیری کاهش میدهد. این دستاورد گامی کلیدی در جهت پیشگیری از استفاده غیرقانونی از عوامل شیمیایی و حفظ امنیت جهانی به شمار میرود.
