ریشه این تصمیم ناگهانی پکن را باید در اختلالات عمیق بازار گوگرد جستوجو کرد که به عنوان ماده اولیه کلیدی، به دلیل ناآرامیها و درگیریهای نظامی در خاورمیانه با محدودیت عرضه جدی مواجه شده است. چین که همواره یکی از بازیگران اصلی در تأمین اسید سولفوریک جهان به شمار میرود، اکنون برای تضمین تولید کودهای شیمیایی مورد نیاز بخش کشاورزی خود در فصول حساس پیشرو، ترجیح داده است دربهای صادراتی را به روی بازارهای جهانی ببندد. این انسداد تجاری مستقیماً صنایع فلزی و معدنی را هدف قرار میدهد، چرا که اسید سولفوریک شریان حیاتی فرآیندهای استخراج و پالایش بسیاری از فلزات استراتژیک است. برای درک ابعاد این شوک، نگاهی به بازار شیلی به عنوان بزرگترین تولیدکننده مس جهان ضروری است؛ این کشور که سالانه بیش از یک میلیون تن اسید سولفوریک از چین وارد میکند، بلافاصله پس از انتشار این خبر با موج تند افزایش قیمتها روبرو شده است. این وضعیت در حالی رخ میدهد که پیش از این نیز، تنشهای منطقهای و درگیریهای پیرامون ایران، تنگناهای لجستیکی و کمبود مواد اولیه را برای بسیاری از واحدهای صنعتی ایجاد کرده بود. اکنون با خروج چین از بازار صادراتی، رقابت بر سر منابع محدود باقیمانده در سطح بینالملل تشدید شده و پیشبینی میشود که هزینههای تولید در صنایع پاییندستی از تولید کود گرفته تا استخراج مس و نیکل، با جهشی مضاعف روبرو شود که در نهایت میتواند به افزایش قیمت محصولات نهایی در بازارهای مصرف منجر گردد.
